Noot van de redactie: Omdat we toch ook wel heus wel een keer de diepte in willen gaan, presenteren wij u met gepaste trots onze eerste officiële columnist: Scholes. Scholes houdt zich al tijden schuil aan de zijlijn van het Afrikaanse voetbal. Hij is onze persoonlijke deepthroat als het gaat om Afrikanischer fussballnieuws. Onze go-to-guy wat betreft de sappige feitjes omtrent ASEC Abidjan, Orlando Pirates en Hearts of Oak. Scholes schreef in het verleden voor onder andere Trouw, NRC, Johan en literair voetbaltijdschrift Hard Gras en zal elke maand, de ondoorgrondelijke wereld van het Afrikaanse voetbal iets duidelijker voor u n00bs maken.
Veel groter dan Drogba krijg je ze niet. De spits uit Ivoorkust is een held van immense omvang. Niet alleen zijn huizenhoge sportieve en financiele status maken Didier tot een nationaal idool, maar vooral de combinatie van dat alles met vredesactivisme. Dit weekend kwam het nieuws naar buiten dat Drogba plaats gaat nemen in de nationale waarheid- en verzoeningscommissie. Deze commissie moet de wonden helen van al het geweld dat het land overspoelde na de laatste presidentsverkiezing.
Je ziet het Bjorn Vleminckx nog niet zo snel doen, een doorbraak realiseren in een jarenlange slepende impasse in de nationale politiek. Toegegeven, de vergelijking tussen Belgie en Ivoorkust gaat natuurlijk niet helemaal op. De woordenstrijd om Brussel-Halle-Vilvoorde is nog kinderspel vergeleken met de kogelstrijd tussen militairen in Bouaké. Maar Drogba bracht twee strijdende partijen werkelijk bijeen. In 2007, ten tijde van de burgeroorlog in zijn land, besloot de spits om een interland te spelen in het door rebellen bezette gebied. Het pakte wonderwel goed uit met een gezamenlijke en vreedzame beveiliging in het stadion door de twee legermachten.
En of dat niet genoeg was, treedt onze held nu dus toe tot de verzoeningscommissie. Het aanzien van Drogba in Afrika is hoogstens te vergelijken met dat van George Weah. Weah, voormalig wereldvoetballer van het jaar won bijna de presidentsverkiezing in zijn land Liberia. Maar ondanks zijn populariteit zal Drogba geen president worden. Misschien verbaast het u te lezen dat Drogba heeft laten weten dat hij geen politieke carriere ambieert. Drogba kiest er voor om in zijn land boven de partijen te staan. Zeg maar een scheidsrechter. En dat scheidsrechters belangrijk zijn voor een eerlijke strijd, dat weet Didier als geen ander.










