Noot van de redactie: Omdat we toch ook wel heus wel een keer de diepte in willen gaan, presenteren wij u met gepaste trots onze eerste officiële columnist: Scholes. Scholes houdt zich al tijden schuil aan de zijlijn van het Afrikaanse voetbal. Hij is onze persoonlijke deepthroat als het gaat om Afrikanischer fussballnieuws. Onze go-to-guy wat betreft de sappige feitjes omtrent ASEC Abidjan, Orlando Pirates en Hearts of Oak. Scholes schreef in het verleden voor onder andere Trouw, NRC, Johan en literair voetbaltijdschrift Hard Gras en zal elke maand, de ondoorgrondelijke wereld van het Afrikaanse voetbal iets duidelijker voor u n00bs maken.

Vincent Enyeama belette vorig jaar Messi op het WK om te scoren. Minimaal vijf schoten van het fenomeem hield hij tegen. Enyeama werd door FIFA verkozen als man of the match. Nooit van gehoord? Dat kan kloppen, Enyeama is een keeper. Een Afrikaanse keeper. Afrika en keeper, het is zelden dat die woorden in één zin positief met elkaar in verband worden gebracht.

Elk Afrikaans team heeft er één staan, maar daar is het ook wel mee gezegd. De ogen zijn in Afrika nooit zo gericht op de keepers. Het enige dat verwacht wordt, is een clean sheet, verder niet. Het zijn nooit de helden, vaak de schlemielen. Dat geldt natuurlijk ook in de rest van de wereld, maar in Afrika is het nog erger.

Enyeama maakte dankzij zijn sterke WK optreden voor Nigeria de overstap van Israel naar de Franse Ligue 1. Maar daar zit onze Afrikaanse WK-held alleen maar op de bank. De andere Afrikaanse keepers doen het niet veel beter. Kameroens doelverdediger keept ergens in Turkije. De keeper van Zuid-Afrika is het land nog nauwelijks uit geweest. Ghanees Kingson, vorig jaar nog onder contract van Blackpool in de Premier League, staat momenteel helemaal nergens meer onder de lat.

Adebayor, Eto’o en Drogba zijn zomaar drie Afrikaanse spitsen die over de hele wereld gevreesd zijn. Middenvelders als Diarra, Toure, Essien en Keita oogsten overal lof. Maar verdedigend telt het continent al minder mee. En in het doel moeten we echt zoeken naar een lichtpuntje.

Ghana heeft onlangs een Noor gevonden met Ghanese wortels. Hij wandelde eigenlijk zomaar de nationale selectie binnen. Hans Vonk kan er over meepraten, maar dat verhaal kent u. De Ghanese Noor Kwarasey krijgt heus waardering voor zijn prestaties onder de lat maar je moet er wel naar zoeken. In Afrika blijft voetbal toch vooral een sport om met je voeten te doen. Als je Messi van het scoren houdt, dan ben je natuurlijk wel een held. Maar de grote jongens lopen in het veld. Gelukkig maar.